Tristan da Cunha (angielska wymowa: ) – archipelag w południowej części Oceanu Atlantyckiego położony pomiędzy zimnym Antarktycznym Prądem Okołobiegunowym a (również zimnym) , wchodzący w skład brytyjskiego terytorium zamorskiego o nazwie Wyspa Świętej Heleny, Wyspa Wniebowstąpienia i Tristan da Cunha. Składa się z sześciu wulkanicznych wysp. Główna wyspa, Tristan da Cunha, jest jedną z najbardziej odosobnionych zamieszkanych wysp na świecie. Najbliższym sąsiedztwem są położona 2420 km na północ Wyspa Świętej Heleny i – położony 2800 km na wschód – Kapsztad.
Wyspy zostały odkryte w 1506 roku przez Portugalczyków, którym przewodził Tristão da Cunha. W 1816 roku zajęli je Brytyjczycy. Tristan da Cunha stanowi terytorium zamorskie Wielkiej Brytanii. Wyspa podlega gubernatorowi Świętej Heleny, ale kompetencje władzy znajdują się w rękach administratora mieszkającego na wyspie.
Geografia Powierzchnia wysp wynosi 207 km², w tym: Tristan da Cunha (98 km²) Inaccessible (14 km²) wyspy Nightingale (3,4 km²) Nightingale (3,2 km²) Middle (0,1 km²) Stoltenhoff Island (0,1 km²) Gough (Diego Alvarez, 91 km²).
Wyspy Inaccessible i Nightingale znajdują się 35 km na południowy zachód od głównej wyspy.