„Armata”, por. Henryka Szymańskiego ps. „Lubelak”, por. Józefa Małysza ps. „Marek”, dywersyjny „Prałata” i specjalny Obwodu II por. Gustawa Alefa ps. „Bolkowiak”, jednak w lipcu zostały one wyłączone ze składu brygady z zadaniem podporządkowania się nowo powstałej 3 Brygady AL.. Wydał on rozkaz por. „Przepiórce” rozszerzenia liczebności oddziału do 200 osób. W nocy z 7 na 8 czerwca przeprowadzono mobilizację wśród miejscowej ludność do oddziału (listę opracował Gronczewski wraz ze swoimi zastępcami, zamykała się ona do mężczyzn w wieku 18–22 lata – sympatycy i dotychczas niezmobilizowani członkowie AL, a także tzw. „kawalerka”, czyli młodzież zazdroszcząca partyzantom powodzenia u miejscowych dziewczyn). Na skutek mobilizacji do 150 osobowej 5 kompanii przybyło 176 nowych partyzantówWspomnienia „Przepiórki”, s. 120.. Gronczewski dokonał reorganizacji kompanii wydzielając z niej poddział „Słowika”, który pozostał w terenie. Przy „Przepiórce” obok 176 zmobilizowanych ludzi zostało 90 starych i uzbrojonych partyzantów, kompanię podzielono na trzy duże plutony. Dowódca brygady kpt.