Piotr I (por. Pedro I) (ur. 12 października 1798 w Queluz, zm. 24 września 1834 tamże) – cesarz Brazylii w latach 1822–1831, także krótko król Portugalii jako Piotr IV, zwany Królem-Żołnierzem (port. Pedro IV o Rei-Soldado) od 10 marca do 28 maja 1826. W Brazylii zwany potocznie Dom Pedro. Najstarszy syn króla Jana VI z portugalskiej dynastii Bragança i jego żony Charlotty Joachimy, córki króla Hiszpanii Karola IV. Należał do masonerii, był wielkim mistrzem Wielkiego Wschodu Brazylii.
Życiorys Urodził się w pałacu Queluz w pobliżu Lizbony. Jego ojciec był jeszcze regentem swej matki Marii I. Na chrzcie nadano mu imię: Pedro de Alcântara Francisco António João Carlos Xavier de Paula Miguel Rafael Joaquim José Gonzaga Pascoal Cipriano Serafim de Bragança e Bourbon.
W 1807 w obliczu wojen napoleońskich rodzina królewska opuściła Portugalię i przeniosła się do Brazylii, aby pozostać tam przez okres 13 lat. W tym czasie Rio de Janeiro stało się de facto stolicą imperium portugalskiego. Podniosło to znacznie status Brazylii, która została wyniesiona do rangi równoległego królestwa.
W Rio 5 listopada 1817 Piotr poślubił swą pierwszą żonę Marię Leopoldynę, austriacką arcyksiężniczkę. Król Jan nadał mu tradycyjny tytuł księcia Brazylii.