Do działania przeszli już 11 i 12 stycznia, atakując na północ od Humania i na wschód od Winnicy flanki 40 Armii, 1 Armii Pancernej i 38 Armii. Od 14 stycznia kontrataki były podejmowane na całej szerokości frontu. Radzieckie natarcie zostało powstrzymane, a po dwutygodniowych walkach Armia Czerwona musiała się cofnąć o 25–30 km. Mimo to operacja była dużym sukcesem Rosjan. Front został przesunięty o 80–200 km, a siły niemieckie poniosły poważne straty. Grupie Armii „Południe” zaczęło zagrażać okrążenie od południa. Wyzwolono Sarny, a front zbliżył się do Równego i Szepetówki. Została także przecięta linia kolejowa Odessa – Wilno.
thumb|Radziecka kolumna pancerna podczas natarcia na Żytomierz Kolejnym etapem działań Armii Czerwonej miała być likwidacja wojsk niemieckich skupionych wokół Kaniowa. Jak już wspomniano, 5 stycznia – po wykonaniu głównego uderzenia w kierunku Kirowogradu i Perwomajska oraz pomocniczego w kierunku Szpoły i Chrystynówki – wojska 2 Frontu Ukraińskiego spotkały się z 1 Frontem Ukraińskim. Jednocześnie 3 Front Ukraiński miał się skierować do rubieży Bohu. Siły 2 Frontu Ukraińskiego były podobne do broniącej się niemieckiej 8 Armii. Mimo tego obrona Kirowogradu została przerwana na północ i południe od miasta, tak że do 10 stycznia Rosjanie posunęli się o 50 km i wyzwolili samo miasto.