Każda komórka FCA faktycznie uczestniczy w obliczeniach jednokrotnie w całym procesie obliczeń, natomiast w klasycznym algorytmie w każdym kroku czasowym.
Przykłady oszacowań nakładów obliczeniowych dla kilku prostych wariantów.
Wariant pierwszy: przestrzeń dwuwymiarowa 100×100 komórek, jeden zarodek. Obliczenia do wypełnienia całej przestrzeni z sąsiedztwem von Neumanna (4 sąsiadów) bez opóźnienia.
Wariant drugi: przestrzeń trójwymiarowa 100×100×100 komórek, jeden zarodek. Obliczenia do wypełnienia całej przestrzeni z sąsiedztwem Moore’a (26 sąsiadów) ziarno rośnie w kształcie kuli ze średnim opóźnieniem przejścia równym 3.
Nakłady różnią się o kilka rzędów. Im większa liczba cykli, tym większa różnica (tablica).
Klasyczny algorytm Frontalny automat Stosunek klasycznego do frontalnego War. 1 War. 2 War. 1 War. 2 War. 1 War. 2 Liczba cykli od zarodkowania do wypełnienia całej przestrzeni 50 184 50 184 1 1 Liczba badanych komórek we wszystkich cyklach 5 · 105 1,84 · 108 104 3 · 106 50 61 Liczba międzykomórkowej komunikacji we wszystkich cyklach 2 · 106 4,78 · 109 4 · 104 2,6 · 107 50 184