W normalnych warunkach były ciągnięte przez dwa konie, w przypadku wzniesień ich liczba dochodziła nawet do sześciu.
Tramwaje konne i parowe Pierwsza linia kijowskiego tramwaju uruchomiona została 11 sierpnia 1891. Łączyła ona plac Łybidzkiego z ulicą Panasa Saksagańskiego. Tramwaje konne ze względu na obecność wzniesień były mało ekonomiczne, gdyż czasem do dwukonnego wagonu musiano zaprzęgać aż 6 koni. Podjęte zostały próby wprowadzenia napędu parowego, który także nie sprawdził się z powodu emisji dużej ilości dymu. Ostatecznie zdecydowano się na przeprowadzenie pierwszej na terenie Cesarstwa Rosyjskiego elektryfikacji. Dodatkowym impulsem do podjęcia tej decyzji były plany rozbudowy sieci na północny zachód, gdzie podjazd był zbyt stromy nawet dla tramwajów parowych. Elektryfikacja początkowo spotkała się z oporem ludności, która bała się, że wiszące druty będą niekorzystnie wpływać na łączność oraz na zdrowie. Po negocjacjach z zapewnieniem, że jeśli obawy się potwierdzą, to sieć elektryczna zostanie zdemontowana, spółka tramwajowa mogła rozpocząć elektryfikację sieci.