A sam rdzeń byłby ponadto dodatkowym źródłem strat mocy i energii wskutek prądów wirowych i histerezy.
Dławiki buduje się jako jednofazowe, które łączy się w zestawy trójfazowe, lub rzadziej od razu jako trójfazowe. W rozważaniach jednak zawsze zakłada się, że ma się do czynienia z dławikami trójfazowymi. Cewki poszczególnych faz dławika ustawia się pionowo (jedno na drugiej) lub poziomo. Najczęściej spotykane było ustawienie pionowe, ponieważ dławik zajmował o wiele mniej miejsca. W ustawieniu pionowym w celu zmniejszenia sił elektrodynamicznych, występujących przy zwarciach, dławik środkowy jest nawinięty w przeciwnym kierunku niż dwa skrajne. Układ poziomy natomiast stosowano w przypadku dławików dużych mocy oraz jeśli ustawienie pionowe było zbyt wysoką konstrukcja i przewyższało wysokość pomieszczenia (około 3 m). Obecnie nowoczesne napowietrznie instalowane dławiki przeciwzwarciowe najczęściej ustawiane są poziomo.