Stróż musiał pogodzić się z utratą ukochanej. Pozwolił sobie na wyrażenie żalu tylko jeden raz, nucąc przez noc smutne pieśni w zamkniętym pokoiku. Swoją niespełnioną miłość Gierasim przeniósł na uratowanego psa – jedyną istotę, która przywiązała się do stróża i nie uciekała przed jego uczuciami. Przywiązanie do Mumu miało społeczno-psychologiczne podłoże. Gierasim tęsknił oderwany od swojego naturalnego środowiska. Jego marzenia o miłości zostały zburzone przez dziedziczkę. Pogodziwszy się z tym, że nie znajdzie ujścia swoim uczuciom wśród ludzi, przelał je na psaЕ. Л. Гуревич, Сравнительный анализ рассказа Ги Де Мопассана «Мадемуазель Кокотка» и повести И. С. Тургенева "Муму", s. 8..
Bunt Gierasima przeciwko dziedziczce rozpoczął się w momencie, gdy otworzył drzwi swojego pokoiku przed nacierającymi służącymi, domagającymi się pozbycia się Mumu. Stróż patrzył na podłą świtę właścicielki, stojąc nieruchomo na progu mieszkania. Nagle otrząsnął się i z pomocą gestów dał znać, że osobiście pozbędzie się psa. Na podejrzenia służącego Gawriły o kłamstwo odpowiedział pogardliwym spojrzeniem i uderzeniem pięścią w pierśЕ. Л. Гуревич, Сравнительный анализ рассказа Ги Де Мопассана «Мадемуазель Кокотка» и повести И. С. Тургенева "Муму", s.