W 1891 majątek w Sieniawie zakupił Włodzimierz Gniewosz (1838–1909), syn Aleksandra Gniewosza i Karoliny z Ostaszewskich, który z małżeństwa z Marią Krzeczunowicz miał syna, podobnie jak on o imieniu Włodzimierz (1876–1944) – dziedzica majątku w Sieniawie (w 1911 posiadał 271 ha).
W czasie II wojny światowej tajne nauczanie prowadzono w dworze Poźniaków (który to znajdował się w Głębokiem). Sieniawa poniosła wówczas wielkie straty – wiele domów zostało spalonych (we wrześniu 1944 98 budynków), a ludność wymordowano (37 osób – Sieniawa liczyła wówczas 1047 mieszkańców). We wrześniu 1939 hitlerowcy rozstrzelali dwoje Żydów – Minkę i Markusa Stoffów; w marcu 1943 żandarmi zastrzelili Annę Chomkę z Puław; 14 marca powieszono publicznie na przyszkolnej lipie mieszkańców Głębokiego: Adama Golowskiego i Jana Urbanika, którego powieszono na łańcuchu, gdyż urwał on sznur, na którym został wcześniej powieszony; w czerwcu 1944 gestapo zastrzeliło gospodarza Andrzeja Wacławskiego;