Helmutha von Pannwitza. Pod koniec lutego 1943 r. oddział przeniesiono na Ukrainę, gdzie w rejonie Chersonia został rozformowany, a jego żołnierze zasilili formowaną w Mławie 1 Kozacką Dywizję Kawalerii. Sotnik N. G. Nazarienko w maju tego roku objął dowództwo 7 Sotni 1 Pułku Kawalerii Kozaków dońskich, składającej się w większości z jego byłych podkomendnych. 1 lipca awansowano go do stopnia rotmistrza. W szeregach dywizji walczył na ziemiach jugosłowiańskich. Na początku 1945 r. został dowódcą II Dywizjonu 1 Pułku Kawalerii Kozaków dońskich, mianowany starsziną wojskowym. Po poddaniu się Brytyjczykom w południowej Austrii uniknął wydania Sowietom. We wrześniu tego roku, przebywając w jednym z obozów dla dipisów w zachodnich Niemczech, założył stowarzyszenie weteranów XV Kozackiego Korpusu Kawalerii SS i innych oddziałów kozackich. W 1949 r. wyemigrował do USA.
Bibliografia Piotr Krikunow, Казаки. Между Гитлером и Сталиным, 2005
Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Kozaccy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Osoby skazane na karę śmierci w ZSRR Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Nieznana data śmierci