Zabytek odnaleziony przez Nikołaja Karamzina w 1807 roku w monastyrze św. Hipacego pod Kostromą – nazywa się go również „hipackim”. Po jego odkryciu i zbadaniu przekazany w 1810 roku do Rosyjskiej Biblioteki Narodowej. W Latopisie Ipatijewskim zawarte są obok trzeciej redakcji Powieści minionych lat z XV wieku także Latopis Kijowski – opis zdarzeń z lat 1118–1199 roku oraz Latopis Halicko-Wołyński doprowadzony do roku 1292 (wydarzenia lat 1203–1292).
Pozostałe odpisy Do pozostałych zachowanych, historycznych odpisów należą m.in.: Latopis Troicki z Ławry Troicko-Siergijewskiej z XIV lub XV wieku, Latopis Radziwiłłowski (Latopis Królewiecki) z XV lub początku XVI wieku, zawiera tekst odpowiadający starszemu Latopisowi Troickiemu, Latopis Chlebnikowski z XV lub XVI wieku, nazwany na cześć Piotra Chlebnikowa Latopis Przasławsko-Suzdalski, wydany drukiem w Moskwie w 1851 roku, Latopis Nikonowski z XVII wieku, zawiera liczne nowe wątki dodane w okresie późniejszym, Wriemiennik Sofijski z XVI wieku, wydany drukiem w Moskwie w 1820 roku.