Państwa arabskie wysyłały swoje kontyngenty na pomoc Syrii i Egiptowi, podczas gdy europejskie mocarstwa nie chciały podjąć mediacji dyplomatycznych. Historiografia podaje różne przyczyny wybuchu wojny. Jedna mówi, iż Izrael, który obawiając się arabskiego ataku i źle interpretując działania Egiptu, podjął decyzję o rozpoczęciu działań uprzedzających i zaatakował Egipt, a potem Syrię. Za inną przyczynę wybuchu wojny podaje się także kulminację napięć w regionie pomiędzy Izraelem i Egiptem. Izraelska wersja z kolei uzasadnia wojnę tym, iż państwa arabskie nie dały innego wyboru Państwu Izrael, jak rozpoczęcie działań wojennych.
Operacja mały|lewo|198x198px|Ruchy izraelskich wojsk w dniach 5–6 czerwca 1967 roku Izraelscy wojskowi uważali armię egipską za najpoważniejszego przeciwnika. Dlatego atak na siły egipskie był priorytetem dla armii izraelskiej. Izraelczycy zamierzali najpierw osłabić potencjał powietrzny Egipcjan, a później lądowy. Przed rozpoczęciem działań lądowych przeprowadzili operację Moked, która miała unieszkodliwić egipską obronę przeciwlotniczą i siły powietrzne. Zdobycie węzła Rafah miało natomiast kluczowe znaczenie strategiczne dla opanowania jednej z trzech głównych tras wiodących przez Synaj.