niewielkie konwoje przybrzeżne pływały również wzdłuż wybrzeży kraju. Konwoje włoskie były niewielkie – przeciętnie liczyły po dwa statki, eskortowane średnio przez 2,2 okrętu. W mniejszym zakresie brały w nich udział także statki niemieckie, pozostałe na Morzu Śródziemnym (43 na początku 1941 roku). Początkowo (czerwiec 1940 – maj 1941) nie ponosiły dużych strat, później jednak stawały się częstym łupem brytyjskiej floty. Po lądowaniu aliantów w Afryce Północnej sytuacja zmieniła się diametralnie. W maju 1943 przeciwdziałanie było tak skuteczne, że straty włoskich konwojów zmierzających do Tunisu sięgały 77% ogólnej liczby jednostek konwojuJerzy Lipiński: Druga wojna światowa na morzu Gdańsk, Wydawnictwo Morskie 1976 s. 323..
Ogółem od czerwca 1940 do stycznia 1943 roku były zorganizowane 993 konwoje do Libii, z czego 91% żołnierzy, 85% sprzętu i zaopatrzenia i 80% paliwa dotarło do miejsc przeznaczenia. Od stycznia do kwietnia 1943 roku zorganizowano 276 konwojów z Włoch do Tunezji, z czego dotarło 91% żołnierzy i 71% pozostałego materiału.