Prokop Chmielewski herbu RadwanHerbarz polski, t. III, Warszawa 1900, s. 6. (ur. ok. 1600, zm. 22 lutego 1664) – polski duchowny greckokatolicki, bazylianin (OSBM), archimandryta klasztoru bazylianów Św. Spasa w Dubnie w 1639 rokuScriptores rerum polonicarum. Tomus IV. Archiwum komisyi historycznej. Tom I, Kraków 1878, s. 358., biskup tytularny samborski i biskup łucki koadiutor (1651–1652), administrator ostrogski (1646–1664) (rządził tu lat osiemnaście), biskup ordynariusz w eparchii przemyskiej (1652–1664), archimandryta dermański w 1659 rokuScriptores rerum polonicarum. Tomus IV. Archiwum komisyi historycznej. Tom I, Kraków 1878, s. 357..
Po śmierci unickiego biskupa z Przemyśla Aleksandra Krupeckiego (zm. 1652), Jan Kazimierz nadał przywilej Prokopowi Chmielowskiemu objęcia diecezji przemyskiej. Wydarzenie to miało miejsce 21 września 1652 rokuMETROPOLITA KIJOWSKI – КАМУНІКАТ . Prowadził walkę z prawosławnym biskupem przemyskim Antonim Winnickim.
W 1655 nie przyjął tytułu metropolity kijowskiego.
Oderwał Ostróg od Łucka, rozdarł władyctwo na dwie połowy i zwał się ciągle administratorem ostrogskimŁuck na kresy.pl [s. 783].
Zobacz też
Przypisy
Bibliografia Енциклопедія українознавства. У 10-х т. / Гол. ред. Володимир Кубійович. — Париж;