Afryka Południowo-Zachodnia (, ) – terytorium zależne Południowej Afryki istniejące w latach 1920–1990, zajmujące obszar współczesnej Namibii.
W latach 1920–1945 było to terytorium mandatowe Ligi Narodów administrowane przez Związek Południowej Afryki, ustanowione w następstwie I wojny światowej na obszarze dawnej Niemieckiej Afryki Południowo-Zachodniej. Po 1945 roku rząd południowoafrykański prowadził działania na rzecz aneksji terytorium, wbrew woli Organizacji Narodów Zjednoczonych, która przewidywała przekształcenie go w terytorium powiernicze, a w dalszej perspektywie jego niepodległość. Na przestrzeni lat status terytorium pozostawał kwestią sporną między Południową Afryką a społecznością międzynarodową. Południowa Afryka sprawowała kontrolę nad terytorium do 1990 roku, kiedy uzyskało ono niepodległość jako Namibia, kończąc proces dekolonizacji Afryki.
Historia W latach 1884–1915 terytorium obecnej Namibii znajdowało się pod kontrolą niemiecką, jako Niemiecka Afryka Południowo-Zachodnia (). W 1915 roku, podczas I wojny światowej, wojska południowoafrykańskie przeprowadziły zwycięską , przejmując kontrolę nad kolonią. W 1920 Południowa Afryka otrzymała od Ligi Narodów mandat nad tym terytorium.