Po śmierci biskupa tallińskiego Izydora został nominowany do objęcia po nim katedry, w związku z czym musiał zostać postrzyżony na mnicha. Wieczyste śluby złożył 7 kwietnia 1950 r. w monasterze Pskowsko-Pieczerskim, na ręce jego przełożonego, archimandryty Pimena, zachowując dotychczasowe imię.
Jego chirotonia biskupia odbyła się 16 kwietnia tego samego roku w soborze św. Mikołaja i Objawienia Pańskiego w Leningradzie. W charakterze konsekratorów wystąpili patriarcha moskiewski i całej Rusi Aleksy I, metropolita leningradzki Grzegorz oraz biskup łuski Symeon.
W 1955 Święty Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego wycofał go z katedry tallińskiej i estońskiej, mianując go biskupem pomocniczym eparchii leningradzkiej z tytułem biskupa łuskiego. W 1956 objął katedrę iwanowską, następnie w 1958 – kurską, zaś w 1959 – wileńską i litewską. W 1959 r. otrzymał również godność arcybiskupa. Zmarł w 1963 i został pochowany w monasterskiej cerkwi Świętego Ducha w Wilnie obok innych hierarchów zmarłych na katedrze wileńskiej i litewskiej.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1963 Kategoria:Eparchia petersburska Kategoria:Biskupi wileńscy i litewscy Kategoria:Biskupi kurscy Kategoria:Biskupi tallińscy i estońscy Kategoria:Biskupi iwanowo-wozniesieńscy Kategoria:Estońscy biskupi prawosławni Kategoria:Zakonnicy Monasteru Pskowsko-Pieczerskiego