Biblioteka Główna Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie – biblioteka akademicka, gromadząca literaturę naukową i techniczną z zakresu dziedzin reprezentowanych na tej uczelni.
Historia thumb|100px|right|Budynek przy ul. Smoleńsk 7 Biblioteka powstała w roku akademickim 1921/22, powołana przez Senacką Komisję Biblioteczną na Ogólnym Zebraniu Profesorów 12 grudnia 1921 r. Komisja odpowiadała za organizację i rozwój Biblioteki, wyznaczała kierunki jej działania, czuwała nad profilem gromadzonych zbiorów i zabiegała o pozyskiwanie darów. Przewodniczący Komisji pełnił jednocześnie honorowo obowiązki kierownika biblioteki. Do prowadzenia prac bibliotekarskich zatrudniono od 1 stycznia 1922 r. bibliotekarkę Marię Kuszową. Na początku z centralnej biblioteki uczelni mogli korzystać tylko profesorowie, od 1923 r. również studenci, dla których otwarto czytelnię. W latach 20. księgozbiór powiększał się głównie dzięki darom profesorów Uczelni oraz instytucji naukowych, polskich i zagranicznych. Na skutek starań Marii Skłodowskiej-Curie działającej w Komitecie Współpracy Intelektualnej Ligi Narodów, Biblioteka otrzymywała z wymiany naukowe czasopisma francuskie, w zamian za publikacje pracowników Akademii. W latach 30. Biblioteka uzyskała m.in.