Krytykę koncepcji „polskiej wersji binominalnego nazewnictwa wernakularnego” przedstawili Piasecki i Heese, którzy w swoich publikacjach zwrócili uwagę na jej – ich zdaniem – absurdalny charakter, potencjalną szkodliwość społeczną oraz sprzeczność z intencjami Carla Linneusza. Zwrócili też uwagę na groźbę zerwania więzi międzypokoleniowych w języku i literaturze. Autorzy wezwali również Radę Języka Polskiego do zajęcia się tym zagadnieniemPiasecki W., Heese T.F. 2025. Znak orłana Polityka 46 (3540) (12.11.2025): 60–61.Piasecki W., Heese T.F. 2025. Jaki znak twój? Orzeł biały? Niestety już nie. Nadgorliwi Polacy zmieniają nazwy roślin i zwierząt. Polityka – ProjektPulsar.pl 46 (3540) (10.11.2025) https://www.projektpulsar.pl/srodowisko/2321901,1,jaki-znak-twoj-orzel-bialy-juz-nie-nadgorliwi-polacy-zmieniaja-nazwy-roslin-i-zwierzat.read. Ryby
Autorem pierwszego dzieła napisanego w języku polskim, w którym pojawiły się zwyczajowe nazwy ryb jest Olbrycht Strumieński. W wydanej w 1573 roku książce O sprawie, sypaniu, wymierzaniu i rybieniu stawów [...] wymienił nazwy kilkunastu gatunków ryb powszechnie wówczas hodowanych w stawach. Podobna tematyka pojawiła się w przetłumaczonej na język polski pracy Jana Dubraviusa O Rybnikach y rybach, które sie w nich chowają, o przyrodzeniach. Pierwsze tłumaczenie pojawiło się w Polsce prawdopodobnie około 1600 roku.