Podejście SOSA (ang. selective optimization of side activities, SOSA approach) – selektywna optymalizacja działań ubocznych – podejście w projektowaniu i odkrywaniu leków polegające na wykorzystaniu zatwierdzonych już leków jako punktu wyjściowego do pracy nad lekami na zupełnie inne choroby.
Podstawą metodologii SOSA jest fakt, że większość leków oddziaływa na więcej niż jeden cel molekularny, powodując mniej lub bardziej zaznaczone, zazwyczaj niepożądane, działania uboczne. Dodatkowo, zazwyczaj inne cele molekularne są niezwiązane z głównym punktem uchwytu.
W postępowaniu SOSA, po zidentyfikowaniu działania ubocznego danej substancji (zazwyczaj przy pomocy badań in vitro), podjęte zostają starania, aby za pomocą modyfikacji strukturalnych odwrócić powinowactwa związku chemicznego do celów molekularnych tak, aby efekt uboczny stał się głównym działaniem, a pierwotne działanie główne zostało zminimalizowane, lub w ogóle usunięte.
Idea leżąca u podstaw SOSA była podświadomie obecna już od dawna w praktyce chemii medycznej i nieraz wykorzystano działanie uboczne grupy leków jako punkt wyjścia dla prac nad nowymi substancjami leczniczymi.