Hanna Popowska-Taborska (ur. 22 marca 1930 w Warszawie, zm. 6 grudnia 2022 tamżeNekrolog. nekrologi.wyborcza.pl, 2022-12-08 [dostęp 2022-12-08].) – polska językoznawczyni i badaczka kaszubszczyzny.
Życiorys Urodziła się w rodzinie lekarza pediatry Stanisława Popowskiego i Marii z Grabowskich, tłumaczki literatury rosyjskiej.
W 1952 roku ukończyła studia polonistyczne na Uniwersytecie Łódzkim. Do 1954 roku pracowała w Państwowym Instytucie Wydawniczym w Warszawie, następnie w Polskiej Akademii Nauk, a w rok później podjęła pracę w Zakładzie Słowianoznawstwa, przekształconym w Instytut Słowianoznawstwa i wreszcie w Instytut Slawistyki Polskiej Akademii Nauk. Doktoryzowała się na podstawie pracy pt. Centralne zagadnienie wokalizmu kaszubskiego (kaszubska zmiana ę >i oraz ĭ, y, ŭ > ë”) napisanej pod opieką prof. Zdzisława Stiebera (1959) i habilitowała (1966) na Uniwersytecie Warszawskim. W 1972 otrzymała tytuł profesora nadzwyczajnego, a siedem lat później profesora zwyczajnego. W latach 50. poświęciła się badaniom terenowym wśród ludności kaszubskiej i słowińskiej. Autorka i współautorka wielu dzieł poświęconych językowi kaszubskiemu, m.in. wielotomowego Atlasu językowego kaszubszczyzny i Słownika etymologicznego kaszubszczyzny.