Dywizja Judei i Samarii (, Ugdat Ezor Jehuda we-Szomron) – związek taktyczny piechoty Sił Obronnych Izraela. Dywizja podlega Dowództwu Centralnemu.
Historia Po wybuchu w 1987 Intifady dowództwo Sił Obronnych Izraela dostrzegło potrzebę rozlokowania na Zachodnim Brzegu (Judea i Samaria) dodatkowych jednostek piechoty. Ich zadaniem miała być ochrona osiedli żydowskich i prowadzenia działań antyterrorystycznych. Zwiększenie intensywności takich działań na obszarze Autonomii Palestyńskiej miało skutkować zmniejszeniem zagrożenia zamachami terrorystycznymi w Izraelu.
Dlatego w 1988 sformowano Dywizję Terytorialną Judei i Samarii. Odpowiadała ona za obszar siedmiu palestyńskich miast: Tulkarm, Kalkilja, Dżanin, Nablus, Ramallah, Betlejem i Hebron. Dywizja miała do czynienia z arabskimi zamieszkami, utrzymywaniem bezpieczeństwa dróg w regionie, ochroną społeczności żydowskich i prowadzeniem akcji antyterrorystycznych we współpracy z siłami specjalnymi.