Bolesław Korfeld (ur. 1893 w Kielcach, zm. 17 marca 1921 w Kronsztadzie) – polski działacz polityczny i wojskowy, uczestnik rewolucji 1905 roku, żołnierz polskiego oddziału Czerwonej Gwardii i Armii Czerwonej, komendant szkoły wojskowej.
Życiorys Syn Andrzeja, jego siostra Florentyna brała udział w akcjach Organizacji Bojowej Polskiej Partii Socjalistycznej. W 1909 będąc uczniem szóstej klasy kieleckiego gimnazjum wziął udział w zamachu na naczelnika gubernialnej żandarmerii w Kielcach, za co został aresztowany i w 1911 skazany w procesie członków kieleckiej PPS – Frakcji Rewolucyjnej na dożywotnią katorgę. W czasie zesłania na Syberię pracował jako robotnik.
Od 1912 członek bolszewickiej frakcji Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji. W wyniku rewolucji lutowej w 1917 odzyskał wolność, przybył do Charkowa, gdzie w maju 1918 przystąpił do Czerwonej Gwardii i został członkiem Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy, walcząc w szeregach Rewolucyjnego Czerwonego Pułku Warszawskiego z przeciwnikami rewolucji październikowej, m.in.