mały|Dion O’Banion Dion O’Banion, właściwie Charles Dion „Deanie” O’Banion (ur. 8 lipca 1892 w Maroa, zm. 10 listopada 1924 w Chicago) – amerykański gangster irlandzkiego pochodzenia, najgroźniejszy rywal Ala Capone i Johnny’ego Torrio w walce o dominację w świecie przestępczym Chicago.
Dorastał w północnej dzielnicy Chicago – Little Hell, był chórzystą w katedrze Świętego Imienia. W okresie poprzedzającym prohibicję współpracował m.in. z Lou Greenbergiem i Maxie Annenbergiem. Wraz z nastaniem prohibicji został przywódcą gangu w dzielnicy North Side (do jego organizacji należeli m.in. Hymie Weiss, George „Bugs” Moran, Vincent „Schemer” Drucci – jedyny Włoch, oraz Dapper Dan McCarthy). Nawiązał współpracę z żydowskimi gangsterami Nailsa Mortona.
Jego gang stopniowo przejmował lokalne gorzelnie i destylarnie, przy okazji dokonywał napadów na transporty alkoholu (co z kolei nie odpowiadało Johnny’emu Torrio i braciom Genna). Konflikt między jego gangiem a braćmi Genna (Bloody Angelo, Mike the Devil, Pete, Sam, Jim i Tony the Gentleman) się zaostrzał, co skrzętnie wykorzystywał ten trzeci – Johnny Torrio.