Wiadomość o morderstwie jej bratanka Heraklesa i Barsine (r. 309 p.n.e.) była szczególnie ważna dla Kleopatry, przebywającej nadal w Sardes oraz dla Ptolemeusza, który chciał przybyć do Grecji. Uważała, że Aleksander IV, jej drugi bratanek, nie jest bezpieczny w rękach Kassandra. Mogła jednak interweniować tylko za pośrednictwem Lizymacha lub Ptolemeusza, ponieważ była już w konflikcie z Antygonem. Wybrała drugiego, który proponował jej uprzednio (jak Lizymach) małżeństwo. Powiadomiła go, że się z nim chętnie spotka w Grecji.
Ptolemeusz bardzo dobrze wywiązał się ze swego zadania. Uwolnił miasta greckie od garnizonów Kassandra, zajął cały Peloponez wraz z Sykionem i Koryntem oraz wyzyskał jego zasoby celem wojny, po zerwaniu z nim sojuszu. Czekał na nadejście Kleopatry, by wyzwolić Ateny i państwa środkowej Grecji oraz Macedonię. Ta jednak nie przybyła, gdy bowiem chciała opuścić Sardes, zatrzymał ją zarządca miasta. Zgodnie z rozkazem satrapy Antygona przekupił kilka niewiast, które zabiły Kleopatrę w r. 308 p.n.e.