W pierwszym etapie scukrzania otrzymuje się syrop glukozowy, następnie część glukozy w procesie izomeryzacji jest przekształcana do fruktozy (izoglukoza – nazwa fruktozy wytworzonej w procesie izomeryzacji). + Porównanie profilu węglowodanowego wybranych cukrów.HFCS-42HFCS-55HFCS-90Syrop inwertowanymiódFruktoza4255904545Glukoza52–5340–4274545Inne cukry5–63–53105Wilgotność29232518
Właściwości fizyczne Syrop glukozowo-fruktozowy ma postać bezbarwnej lub jasnożółtej cieczy. Można go stosować bez konieczności uprzedniego rozpuszczania, co ułatwia rozlewanie do opakowań, dozowanie do produktów i transport. Ma bardzo niską lepkość, sam nie ulega krystalizacji i zapobiega krystalizacji cukru buraczanego (po zmieszaniu). Jest stabilny mikrobiologicznie. Wszystkie te właściwości i jego niska cena w stosunku do innych substancji słodzących powodują, że jest chętniej stosowany przez przemysł spożywczy niż sacharoza.
Zastosowanie Do słodzenia lub dosładzania: napojów bezalkoholowych, gazowanych i niegazowanych, np. cola, herbata mrożona, tonik, napojów izotonicznych i energetyzujących, napojów alkoholowych, np.