Nazewnictwo Dawne nazwy gatunku to „braciszki” i „bratki małe”. Od pierwszego wydania Roślin polskich (1924) gatunek określany jest mianem fiołka polnego i ta nazwa powtarzana jest w listach krytycznych gatunków flory polskiej i słownikach botanicznych. W części publikacji jako poboczna odnotowywana jest także nazwa „bratek polny” (w słownikach botanicznych nazwa „bratek” stosowana jest tylko dla fiołka ogrodowego).

Zastosowanie W medycynie ludowej fiołek polny był używany jako roślina lecznicza. Surowcem zielarskim była cała roślina. Ziele zawiera niewielką ilość alkaloidów, barwników, cukrów, kwasu winowego, ziele i korzeń zawierają dużo saponin. Wykazuje działanie moczopędnie, odtruwające. Wewnętrznie stosowano go w chorobie wieńcowej oraz nadciśnieniu, a zewnętrznie przeciwko trądzikowi młodzieńczemu.

Szkodliwość i zwalczanie Fiołek polny to niewielka roślina, i z tego względu często lekceważy się jego zwalczanie. Szczególnie zagraża kiełkującym nasionom i siewkom roślin uprawnych, rozwija się bowiem szybciej od nich i zagłusza je. Gdy pojawi się w dużej liczbie może znacznie obniżyć plony, szczególnie na plantacjach jęczmienia i rzepaku, gdyż ich nasiona kiełkują w tym samym czasie, co nasiona fiołków.