21 grudnia 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu porucznika, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 85 pułku piechoty w Nowej Wilejce. 15 marca 1921 roku powierzono mu funkcję referenta oświatowego pułku. 26 sierpnia tego roku dowódca pułku major Stanisław Bobiatyński ukarał go siedmioma dniami aresztu domowego za niesumienne pełnienie obowiązków służbowych. 5 września został przesunięty na stanowisko dowódcy kompanii zapasowej. 13 listopada został przydzielony jako słuchacz do wojskowych kursów maturalnych przy Dowództwie Okręgu Korpusu Nr III. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 roku i 865. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 26 czerwca 1923 roku wrócił do 85 pp na stanowisko młodszego oficera 9. kompanii. 1 listopada tego roku został przesunięty do 2. kompanii na takie samo stanowisko. Od 12 czerwca do 2 października 1924 roku pełnił funkcję adiutanta I batalionu. 1 grudnia 1924 roku prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 373. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Od 7 stycznia do 2 maja 1925 roku był słuchaczem Kursu Doszkolenia Młodszych Oficerów Piechoty w Chełmnie.