Nielicznym Żydom pozostającym w mieście nie udało się przedsięwziąć żadnych kroków w celu ratowania miejsca spoczynku swoich bliskich. Po listopadzie 1938 roku władze nazistowskie przystąpiły do przymusowego wykupu nieruchomości i akcji żydowskich w przedsiębiorstwach, które (zgodnie z ówczesnymi przepisami prawa) przechodziły do rąk nie-żydowskich lub na własność państwa.
Polscy robotnicy sezonowi Od II połowy XIX wieku na dzisiejszych terenach gryfickich miały miejsce ruchy migracyjne polskich robotników sezonowych, którzy w znikomych ilościach zagospodarowywali tereny wiejskie. W okresie międzywojennym stanowili już kilkusetosobową grupę. Brak danych źródłowych nie pozwala na dokładne określenie tejże populacji. W 1932 roku wprowadzono całkowity zakaz wydawania pozwoleń dla pracowników sezonowych z Polski, tym samym ich liczba do 1939 roku ulegała zmniejszeniuW 1923 roku wydano 35 tys. pozwoleń dla całej prowincji pomorskiej, w 1927 roku – 21 tysięcy, a w 1931 roku – 9000. Wobec nasilającego się żywiołu niemieckich osadników w XIX wieku sam proces silnej germanizacji życia społecznego spowodował, że nieliczne grupy Polaków, które stanowiły niewielki odsetek populacji miasta nie wywierały znaczących zmian w życiu kulturalnym i lokalnym miasta, poza religijnym.