Najczęściej nosiły długie suknie, na które zakładały fartuszki. Nakrycie głowy stanowiła peruka bądź chustka. Mężatki miały ogolone głowy, bo według tradycji nie powinny budzić pożądania u mężów. Poza tym kobietom zabraniano noszenia drogich ozdób i biżuterii.
Do dziś Żydzi obchodzą wiele świąt i celebrują je w tradycyjny sposób. Jednym z najstarszych i najtrwalszych w ich tradycji świętem jest szabat (hebr. שַׁבָּת, pol. „odpoczynek”) – upamiętnia dzień, w którym stwórca odpoczął po stworzeniu świata. Rozpoczyna się w piątek wieczorem, a kończy w sobotę wieczorem. Wyznawców judaizmu obowiązuje wtedy całkowity zakaz pracy. Do najpopularniejszych dań podawanych podczas szabatu należą: śledzie, chałka, siekana wątróbka, nadziewane szyjki kurze, kiszka, kugel (babka ziemniaczana z cebulką), faszerowana ryba i czulent (duszony gulasz). Do pozostałych świąt żydowskich należą m.in.: Jom Kipur (hebr. יוֹם כִּפּוּ, pol. „Dzień Pojednania”) – o charakterze pokutnym, obchodzony w dziesiątym dniu miesiąca tiszri (wrzesień/październik), jesienne święto Sukkot (hebr. סוכות, pol. „Święto Namiotów”) obchodzone według kalendarza żydowskiego w dniach od 15 do 21 miesiąca tiszri (wrzesień/październik) i święto Chanuka (hebr. חנוכה, pol.