W maju 1943 roku został odwołany do Głównej Kwatery Korpusu i mianowany Dyrektorem ds. Lotnictwa. W listopadzie wrócił do linii, tym razem jako dowódca I Korpusu Amfibijnego, na czele którego stał od 9 do 15 listopada w czasie bitwy o Bougainville, za co otrzymał Navy Distinguished Service Medal.
Po przemianowaniu jednostki w III Korpus Ekspedycyjny Marines w kwietniu 1944 roku, dowodził tą jednostką podczas bojów o odbicie Guamu (lipiec-sierpień 1944), a następnie uderzeniu i przechwyceniu południowych Palau we wrześniu i październiku tegoż roku. Za udział w tych operacjach wynagrodzony został dwiema Złotymi Gwiazdami do Distinguished Service Medal.
Geiger dowodził także Korpusem, jako częścią składową 10 Armii podczas inwazji Okinawy. W lipcu 1945 roku zakończył pełnić obowiązki dowódcy Fleet Marine Force na Pacyfiku, jakkolwiek nominalnie utrzymał tę pozycję do czasu odwołania do Kwatery Głównej Korpusu w listopadzie 1946 roku.
Geiger został awansowany do stopnia czterogwiazdkowego generała pośmiertnie przez 80. Kongres z datowaniem na 23 stycznia 1947 roku.