Ruch spółdzielczy w Danii (duń. Andelsbevægelsen) jest wspólnym określeniem różnych duńskich organizacji ekonomicznych, funkcjonujących według zasady posiadanych udziałów. Oznacza to, że ich celem jest zarządzanie konsumpcją i produkcją członków spółdzielni, promowanie ich interesów ekonomicznych w najbardziej owocny i korzystny dla wszystkich sposób oraz zarządzanie ich interesami ekonomicznymi i produkcją w sposób przynoszący korzyści finansowe. Tak zwane spółdzielnie otwarte opierają się na zasadzie solidarności i w przeciwieństwie do spółki akcyjnej – każdemu przysługuje tylko jeden głos bez względu na posiadany majątek, a zysk jest dzielony na każdego członka według obrotu spółki. Ruch spółdzielczy rozwijał się od schyłku XIX wieku do lat 60. wieku XX. Przedsiębiorstwa posiadające udziały są pewnego rodzaju spółdzielniami/kooperatywami.
Historia Przyjmuje się, że ruch spółdzielczy powstał w roku 1866 kiedy została założona pierwsza duńska spółdzielnia spożywców (duń. forbrugsforening) – związek pracowniczy „Thisted” w miejscowości Thisted przez proboszcza Hansa Christiana Sonne, który stał się założycielem nowoczesnego ruchu spółdzielczego w Danii. Tego rodzaju spółdzielnie konsumenckie powstawały stosunkowo szybko.