Ignacy Chodźkiewicz, również Chadżkiewicz, Chackiewicz, Hadźkiewicz, HadzkiewiczW niniejszym haśle przyjęto pisownię stosowaną przez Polski Słownik Biograficzny. T. 3. Kraków 1937 (reprint 1989), s. 378–380. Włodzimierz Bolecki wymienia również inne pisownie jego nazwiska: Chodzkiewicz, Chackewitz, Chockeviz, Hocevitz, Chaquevitsch, a także pseudonimy, m.in. „graf Denhoff”. Zob. , herbu Kościesza (ur. ok. 1760 w województwie mścisławskim w Wielkim Księstwie Litewskim, zm. ok. 1821–1825W źródłach podawane są różne daty śmierci Ignacego Chodźkiewicza, od ok. 1821 (Henryk Stanisław Mościcki, Generał Jasiński i powstanie kościuszkowskie, Warszawa: Gebethner i Wolff, 1917, s. 111) do ok. 1825 (Zbigniew Andrzej Judycki, Pod obcymi sztandarami. Generałowie polskiego pochodzenia w siłach zbrojnych państw obcych. Popularny słownik biograficzny. T. 1. Warszawa: Muzeum Niepodległości, Fundacja Semper Fidelis, 2016, s. 39). w Wiatce w Imperium Rosyjskim (obecnie Kirow)) – polski awanturnik, szuler, wojskowy i szpieg, barwna postać przełomu XVIII i XIX wieku, działająca na terenie kilku krajów europejskich. Współpracował ze służbami specjalnymi Rosji i Francji oraz dowodził policją neapolitańską w randze generała (pod przybranym nazwiskiem).