W finale utworu, już po wyjeździe z miejscowości, dowiaduje się, iż Kurnatowski, ślepo zakochany w Ołenie, porzucił dotychczasowy tryb życia, spełnia wszystkie jej życzenia i stał się bardziej ludzki dla swoich chłopów, kobieta zaprzyjaźniła się z córką Prechtelów, Dorota zaś zmarła po ciężkiej chorobie; wszyscy żyją w zgodzie i szczęściu.
Cechy utworu Przejażdżka z przyjemnością i nie bez morału jest kolejnym w dorobku Szewczenki utworem poruszającym problem poddaństwa i relacji między ukraińskim chłopstwem a szlachtą. Mimo zawartej w nim krytyki społecznej, utwór zawiera elementy idylli chłopskiejJ. Jędrzejewicz, Posłowie [w:] T. Szewczenko, Przejażdżka z przyjemnością i nie bez morału, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1960, s.198, czego wyrazem jest opis rodziny Prechtelów, żyjącej z własnej pracy i czerpiącej z niej radość oraz prezentacja przyjacielskich stosunków panujących wśród chłopów, zdolnych następnie przyczynić się do pozytywnej przemiany pana. Jerzy Jędrzejewicz wskazuje trzy przyczyny takiego przedstawienia wsi ukraińskiej, różnego od obrazu znanego z innych dzieł Szewczenki: nostalgię autora za utraconą ojczyzną, jego idee społecznikowskie oraz chęć stworzenia utworu możliwego do przyjęcia przez carską cenzurę, który mógłby być wydrukowany w prasie rosyjskiej.