thumb|240px|Budynek Powszechnej Wystawy Krajowej w 1894 Powszechna Wystawa Krajowa we Lwowie – urządzona w 1894 we Lwowie wielka wystawa osiągnięć gospodarczych i kulturalnych Galicji oraz ponadzaborowa prezentacja dzieł sztuki i kultury Królestwa Galicji i Lodomerii.
Historia Przygotowanie wystawy trwało dwa lata. Tworzyło ją 129 pawilonów, podzielonych na 34 główne działy. Eksponowana była na obszarze 50 ha w sąsiedztwie Parku Stryjskiego. Jej koszty były porównywalne z ówczesnym rocznym budżetem miasta Krakowa. Na czele Komitetu Wystawy stanął czerwony książę Adam Sapieha, a dyrektorem został Zdzisław Marchwicki. Wystawa ta stała się zarówno przeglądem dorobku gospodarczego Galicji, jak również – i przede wszystkim – prezentacją narodowej sztuki i kultury wszystkich polskich ziem znajdujących się pod zaborami. W dziale malarstwa zaprezentowano m.in. 22 obrazy malarzy polskich ze zbiorów Ignacego Korwin-Milewskiego. Specjalnie powstała monumentalna Panorama Racławicka Wojciecha Kossaka i Jana Styki.