Nie zachowały się wewnętrzne stropy, ani wewnętrzne drewniane schody przypuszczalnie do najwyższego poziomu baszty nie prowadziły schody, ażeby się tam dostać należało dokonać wspinaczki po linie.
Jak w większości walijskich twierdz wejście do baszty znajduje się na poziomie pierwszego piętra. Parter był odpowiednikiem piwnicy, do której można się było dostać za pomocą drabiny poprzez specjalną zapadnie. W piwnicy istniało tylko jedno wąskie okno dostarczające świeżego powietrza i minimalną ilość światła. Wejście do Baszty było możliwe poprzez specjalną rampę znajdującą się u końca kamiennych schodów wejściowych.
Baszta posiadała kilka unikalnych cech. Jedną z nich była spuszczana kratownica, którą opuszczano z poziomu drugiego baszty oraz najwyższy poziom służący do obrony, do którego prowadziły kręte schody pomiędzy murami. Drugą cechą było istnienie trzech stropów wewnątrz baszty: parter pełniący rolę piwnicy, poziom pierwszy i poziom drugi. Większość walijskich zamków jak na przykład Zamek Dolwyddelan, posiadał jedynie dwa poziomy. Również spiralne schody pomiędzy poziomami zmieniające kierunki ze zgodnych na niezgodne z kierunkiem wskazówek zegara, niewątpliwie poprawiały cechy defensywne baszty.