Adolf Andrzej Langrod (ur. 15 stycznia 1876 w Krakowie, zm. 14 października 1968 w Paryżu) – polski inżynier kolejnictwa pochodzenia żydowskiego.
Życiorys Urodził się w Krakowie, w żydowskiej rodzinie Maurycego Majera Langroda (1838–1917) i Anny Róży Reiss (ur. 1844)Adolf Andrzej Langrod M.J. Minakowski, Genealogia Potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2024-01-16].. Był stryjem Jerzego Stefana LangrodaDrzewo genealogiczne rodziny Langrod/Langrok Dan Hirschberg ics.edu.plDane z gminy żydowskiej w Krakowie sejm-wielki.pl. Ukończył szkołę średnią w Krakowie. W 1905 roku uzyskał na Politechnice Wiedeńskiej stopień doktora nauk technicznych. Zainicjował budowę polskich parowozów, był również ich konstruktorem. Jest autorem prac z zakresu budowy sieci trakcyjnych np.: Mechanika ruchu pociągów i Podstawy trakcji i konstrukcji parowozów wyd. 1948 oraz Teoria i projektowanie parowozów wyd. 1954. Był organizatorem Oddziału Kolejowego na Wydziale Komunikacji Wydziałów Politechnicznych Akademii Górniczej. W 1954 roku przeszedł wraz z katedrą i Wydziałem Mechanicznym na Politechnikę Krakowską. Był profesorem zwyczajnym Wydziału Mechanicznego Politechniki, gdzie pełnił funkcje prodziekana oraz kierownika Katedry Budowy Pojazdów Szynowych.