Marian Zabłocki (ur. 1 lutego 1924 w Jarosławiu, zm. 20 stycznia 2011 w Krakowie) – polski naukowiec, prof. dr hab. inż., specjalista silników spalinowych, związany z Politechniką Krakowską.
Życiorys Syn Wincentego Zabłockiego herbu Łada (agronoma, absolwenta Akademii Rolniczej w Dublanach, weterana pierwszej wojny światowej) i Olgi z d. Trusz, nauczycielki, pochodzącej z inteligenckiej rodziny rusińskiej; jej wujem i ojcem chrzestnym Mariana był Cyryl Czerlunczakiewicz. Dzieciństwo spędził w Szówsku k. Jarosławia, gdzie jego ojciec sprawował funkcję zarządcy tamtejszych dóbr ks. Witolda Czartoryskiego (1864–1945). Następnie rodzina przeprowadziła się do Jarosławia, gdzie w okresie okupacji ukończył Państwową Szkołę Budownictwa.
Po zakończeniu drugiej wojny światowej podjął studia na Wydziale Komunikacji Akademii Górniczej w Krakowie, które ukończył w 1951, od 1946 pracując jako asystent w Katedrze Silników Samochodowych i Lotniczych. W latach 1953–1954 był słuchaczem studiów uzupełniających w zakresie fizyki doświadczalnej na Uniwersytecie Jagiellońskim.