right|200px|thumb|Herb Krasnodębski wedł. Juliusza Ostrowskiego Krasnodębski (albo Sławęcin) – polski herb szlachecki, odmiana herbu Pobóg.
Opis herbu Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:
W polu błękitnym na barku złotej podkowy półtora krzyża złotego.
Klejnot: nad hełmiem w koronie pół charta srebrnego w obróży ze smyczą.
Labry: błękitne, podbite złotem.
Wedł. T. Chrząńskiego istniała nieokreślona odmiana Pobóga z tym samym godłem tylko srebrnym, w klejnote pół też samego charta w lewo.
Wedł. T. Gajla istniał herb odosobniony Sławęcin: w polu błękitnym na barku srebrnej podkowy półtora krzyża złotego; w klejnote trzy pióra strusie; labry błękitne, podbite srebrem.
Herbowni Według Gajla:
Krasnodębski: Krasnodębski.
Sławęcin: Krasnodębski, Sikorski, Skrzypkowski, Wroczeński.
Znani herbowni Według Bonieckiego i Uruskiego: Jan Krasnodębski, komornik ziemski drohicki 1580. Jan Krasnodębski, pisarz ziemski drohicki 1666, podkomorzy drohicki 1698, elektor 1674 z Podlaskiem. Kazimierz-Władysław Krasnodębski, podstoli podlaski 1701, sędzia ziemski drohicki i deputat na Trybunał koronny 1714. Jan Krasnodębski, łowczy podlaski 1779, poseł na Sejm Czteroletni. Zdzisław Krasnodębski (1904-1980), pułkownik dyplomowany pilot Wojska Polskiego, twórca i dowódca 303 Dywizjonu Myśliwskiego.