Zajezdnie Pierwszą zajezdnię wybudowano przy Bachstraße. W 1924 dobudowano drugą halę. W lutym 1944 na miasto spadły pierwsze bomby, z infrastruktury tramwajowej ucierpiał tylko budynek zajezdni. W 1988 otwarto nową zajezdnię. W starej zajezdni uruchomiono Muzeum Techniki i Komunikacji. W muzeum zgromadzono: „Lotte” z 1934, nr 41 „Theo” nr 60 ET54 T57+B57 Reko (wagon doczepny) Gotha (2 wagony silnikowe) We Frankfurcie działa także Klub Miłośników Starych Tramwajów, wywodzi się on z SVF. thumb|Tramwaj Tatra KT4D nr 205 thumb|Tramwaj GT6M nr 306
Tabor W roku otwarcia posiadano 18 wagonów silnikowych i 6 doczepnych zakupionych we Wrocławiu i Kolonii. Pod koniec 1898 posiadano 24 wagony silnikowe. W 1927 zakupiono 6 wagonów doczepnych z fabryki w Görlitz (128–133), a w 1928 kolejne 5 wagonów silnikowych (nr 48–52) i 2 wagony doczepne (nr 134, 135). Kolejne dostawy nowego taboru pochodziły z fabryki w Wismar, dostarczyła ona w 1929 5 wagonów silnikowych (53–57) i w 1936 sześć kolejnych wagonów (nr 39–41 i 58–60). Z powodu bombardowań miasta w 1945 zostało zniszczonych 9 wagonów silnikowych oraz 24 doczepne. Do 1952 naprawiono większość taboru. W 1954 otrzymano pierwszy po wojnie tramwaj, był to wagon LOWA typu EB54 (wagon doczepny), a w 1955 tramwaj silnikowy ET54.