W sezonie 2005 przez długi czas prowadził w klasyfikacji, ale podczas wyścigu w Bathurst miał kontrowersyjny wypadek z Gregiem Murphym. Ten wypadek oraz słaby występ w kolejnej rundzie spowodowały, że stracił sporo punktów w klasyfikacji i zajął na koniec sezonu trzecie miejsce, podczas gdy jego kolega z zespołu, Russell Ingall, zdobył tytuł mistrzowski.
W 2006 roku, dzięki wsparciu Forda, przeniósł się do Stanów Zjednoczonych aby startować w NASCAR. Pierwszy sezon spędził w serii półciężarówek Craftsman Truck Series. W kolejnym roku wystartował w drugiej co do ważności serii NASCAR - Busch Series. Zajął tam 8. miejsce, najwyższe spośród kierowców nie ścigających się również w głównej serii NASCAR. W 2008 kontynuował regularne starty w Nationwide Series (nowa nazwa Busch Series) gdzie udało mu się odnieść pierwsze zwycięstwo. Zaliczył jednocześnie pierwsze starty w głównej serii - Sprint Cup, a od sezonu 2009 startował w niej regularnie aż do 2014. W tym czasie odniósł dwa zwycięstwa (oba na drogowym torze Watkins Glen), a najwyżej w klasyfikacji - na miejscu osiemnastym - był w 2012 roku.