Zdzisław Dziędzielewicz-Kirkin (ur. 25 września 1916 we Lwowie, zm. 21 września 2010 w Gliwicach) – polski inżynier mechanik, w latach 1948–1979 projektant w przemyśle hutniczym w Gliwicach, taternik, alpinista, ratownik TOPR, przewodnik tatrzański, instruktor narciarski, działacz harcerski i turystyczny.
Był nestorem taternictwa na Górnym Śląsku i prekursorem stosowania techniki sztucznych ułatwień w Tatrach. Wnuk Józefa Dziędzielewicza – entomologa – i brat Leszka Dziędzielewicza – urodzonego w Brzeżanach taternika i ratownika tatrzańskiego.
Z Tatrami zetknął się wcześnie – jego rodzina zamieszkała w Zakopanem, gdy miał 13 lat. W gimnazjum, jako członek I Zakopiańskiej Drużyny Harcerzy, poznawał Tatry turystycznie i na nartach. W 1936 r. wraz z kolegami z harcerskiej Sekcji Turystycznej powołał grupę sportową zwaną „Makolągwami”. Ze sprowadzonych niemieckich książek alpinistycznych poznali technikę hakową i zaczęli stosować ją w Tatrach – dokonali wtedy wielu znaczących przejść, do których należały wejścia na Kościelec lewą połacią zachodniej ściany (wraz ze Zbigniewem Kubińskim, 5 lipca 1939 r.) czy na Granaty Żlebem Drège’a (wraz ze Stanisławem Wrześniakiem, 16 lipca 1939 r.).