thumb|Pieter Pel (Isaac Israëls) Pieter Klazes Pel (ur. 22 lutego 1852 w Smallingerlandzie, zm. 15 lutego 1919) – duński lekarz i profesor w dziedzinie chorób wewnętrznych.
Życiorys Pel ukończył gimnazjum w Sneek, po czym w latach 1869–73 studiował medycynę w Lejdzie. Został asystentem jednego ze swych nauczycieli – doktora Rosensteina, który wykładał internę na uczelni w Lejdzie. Napisał pracę doktorską na temat gorączki indukowanej digitoksyną pt. "The Fever Inducing Effect of Digitaline".
W 1878 Pel został szefem kliniki w szpitalu uniwersyteckim w Amsterdamie i poświęcił się internie zarówno jako lekarz, jak i naukowiec. W tamtych czasach interna zajmowała się wszystkimi aspektami medycyny poza chirurgią i ginekologią. W 1880 Pel został wykładowcą w dziedzinie chorób zakaźnych i diagnostyki. W 1883 uzyskał tytuł profesora w dziedzinie chorób wewnętrznych. W 1891 chciano ściągnąć go z powrotem do Lejdy, ale zdecydował się pozostać w Amsterdamie.