Pałac Marii Wesslowej Sobieskiej W 1731 r. ostatnia z rodu Warszyckich, Emerencjanna Pociejowa, sprzedała zamek Marii z Wesslów Sobieskiej (wdowie po królewiczu Konstantym Sobieskim), która następnie przebudowała pałac. Ona to dobudowała w latach 1731-1740 istniejący do dzisiaj od południa barokowy taras oraz zburzyła dwa południowe bastiony i kurtynę od strony miasta, przez co fortyfikacje przestały mieć jakiekolwiek znaczenie militarne i kompleks nabrał cech wyłącznie pałacowychSikorski A., Maria-Józefa z Wesslów żona królewicza Konstantego Sobieskiego, [w:] Rocznik Polskiego Towarzystwa Heraldycznego t. IV (XV), Wydawnictwo DiG, Warszawa 1999, ISSN 1230-803X, ss. 189–201. W 1734 w drodze z Krakowa do Częstochowy gościł u niej w pałacu król August III Sas. W 1753 r. przekazała Pilicę bratankowi Teodorowi Wesslowi i wstąpiła do klasztoru Sakramentek w Warszawie. W 1783 roku Pilicę przejął w użytkowanie jako wierzytelność Karol Larisch, ale nadal wierzytelności po Teodorze Wesslu były przedmiotem procesów sądowych. W 1787 roku na dobra został nałożony areszt na rzecz wierzycieli, a Trybunał Koronny w Lublinie stworzył z tego majątku masę spadkową i przyznał do niej prawo 86 osobom i instytucjom. W 1802 roku Główny Bank Berliński sprzedał Pilicę Teodorze z Dąmbskich Kownackiej, jednak pałac ulegał coraz większej rujnacji.