Wielokrotnie startował w finałach indywidualnych mistrzostw Brytanii, najlepszy wynik osiągając w 1975 r. w Morecambe, gdzie podzielił II-V m. (za Williamem Hartstonem, wspólnie m.in. z Anthonym Milesem). Odniósł kilka sukcesów w turniejach międzynarodowych, m.in. dz. I m. w Hamburgu (1977, wspólnie z Ljubenem Spasowem), dz. II m. w Kallithei (1977, za Zvonimirem Mestroviciem, wspólnie z Istvanem Bilkiem i Pavlosem Gesosem), dz. I-IV m. w Atenach (1977) oraz II m. w Warszawie (1978, za Adamem Kuligowskim).
Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 1978 r., z wynikiem 2445 punktów zajmował wówczas 6. miejsce wśród angielskich szachistówOlimpBase..
W 1978 r. wydał książkę Chess For Tigers (wyd. Oxford University Press, ).
W 1981 r. zakończył karierę czynnego szachisty, decydując się na uczestnictwo w rozgrywkach korespondencyjnych, już w pierwszym turnieju w tej odmianie szachów (BPCF Jubilee Tournament, 1983) zdobywając tytuł arcymistrza. W latach 1994–2000 uczestniczył w 14. finale mistrzostw świata, zajmując V miejsceICCF – 14th CC World Championship Final..
W latach 80. razem z żoną zamieszkał w Szwecji, sporadycznie uczestnicząc w rozgrywkach ligowych w tym kraju.
Tragiczna śmierć Zginął w marcu 2005 r.