Willem Putman (ur. 7 czerwca 1900 w Waregem, zm. 3 września 1954 w Brugii) – dramaturg i powieściopisarz flamandzki.
Od 1922 do 1926 był urzędnikiem w Ministerstwie Sprawiedliwości. Potem do 1944 r. pracował jako inspektor bibliotek publicznych w Flandrii Zachodniej.
Zadebiutował w 1920 r. sztuką teatralną pt. Het oordeel van Olga, napisaną pod pseudonimem W. Hegeling. Jest autorem wielu sprawnie napisanych dramatów i komedii obyczajowych. Pisał także recenzje teatralne, publikowanych początkowo na łamach czasopisma Nieuwe Rotterdamsche Courant, później także wielu innych pism.
Po zakończeniu II wojny światowej pisał głównie powieści popularne o tendencji chrześcijańskiej, które publikował pod pseudonimem Jean du Parc.
W przekładzie na język polski ukazała się powieść Putmana De hemel boven het moeras (z 1951 r.) przełożona (z języka niemieckiego) przez Zygmunta Bruskiego jako Niebo nad moczarami, Warszawa 2002. Jest to opowieść o duchowej przemianie Aleksandra Serenelli, mordercy świętej Marii Goretti.