Mieczysław Nurek (ur. 21 marca 1945 w Bydgoszczy) – polski historyk, profesor nauk humanistycznych.
Życiorys Urodził się w rodzinie Franciszka (1901–2002), porucznika rezerwy Wojska Polskiego, i Moniki z domu Młyńskiej (1908–2008). Młodszy brat Marii. Jesienią 1945 wraz z rodziną zamieszkał w Gdańsku-Oliwie. W 1963 ukończył V Liceum Ogólnokształcące, w 1968 studia historyczne w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Gdańsku. Po studiach pracował na macierzystej uczelni jako pracownik naukowo-dydaktyczny, a od 1970 na nowo utworzonym Uniwersytecie Gdańskim. Na UG doktoryzował się w 1977, od 1988 doktor habilitowany, od 1989 na stanowisku docenta, w latach 1992–1997 profesor nadzwyczajny UG, od 2010 profesor tytularny, od 1 maja 2011 profesor zwyczajny.
W latach 1996–1999 był zastępcą dyrektora ds. naukowych IH UG, w latach 1996–2015 kierował Zakładem Historii Najnowszej Powszechnej IH UG. Od 1 września 2015 na emeryturze.
Specjalizuje się w historii powszechnej XX wieku i polityce zagranicznej Wielkiej Brytanii.
Ważniejsze publikacje Polska w polityce Wielkiej Brytanii w latach 1936–1941 (1983) Polityka Wielkiej Brytanii w rejonie Morza Bałtyckiego w latach 1935–1939 (1988) Gorycz zwycięstwa.