Wojewódzki Szpital im. Józefa Babińskiego we Wrocławiu (przed II wojną światową Allerheiligen Hospital – Szpital Wszystkich Świętych) – najstarszy wrocławski szpital miejski, zlikwidowany w 2007 roku.
Historia Kamień węgielny pod budowę pierwszego szpitala miejskiego, który był izolatorium dla zakaźnie chorych wmurowali 27 lipca 1526 roku starosta księstwa wrocławskiego Hieronimus Hornig i pastor Johann Hess. Fundusze na budowę szpitala pochodziły z Miejskiego Urzędu Jałmużniczego i datków mieszczan. Jako lokalizację wybrano tereny zalewowe oddalone od miasta w pobliżu Bramy Mikołajskiej. Główny gmach w obecnej postaci powstał w latach 1799–1801 według projektu Carla Gottfrieda Geisslera. Od roku 1811, kiedy rozpoczęto kształcenie młodych lekarzy na nowo powstałym Uniwersytecie Wrocławskim, zajęcia praktyczne studentów medycyny odbywały się właśnie w Allerheiligen Hospital. Wpłynęło to znacząco na rozwój szpitala.
Z biegiem lat szpital był rozbudowywany. Pod koniec XIX wieku szpital posiadał 1200 łóżek i rozwijał działalność podstawową i specjalistyczną. W 1945 roku szpital nosił nazwę pod wezwaniem Wszystkich Świętych i był przejęty przez polskie władze administracyjne. Wówczas rozpoczął działalność usługową.