Guy Penrose Gibson (ur. 12 sierpnia 1918 w Simli, zm. 19 września 1944 w Steenbergen) – pierwszy dowódca 617 Dywizjonu RAF, który pod jego rozkazami dokonał bombardowania zapór na rzekach Zagłębia Ruhry (Operacja Chastise) w 1943 roku, za co został udekorowany Krzyżem Wiktorii. Poległ w rok później w czasie lotu nad Holandią.
Wczesna młodość Gibson urodził się w Simla w Indiach Brytyjskich. Gdy miał 6 lat jego rodzice zdecydowali się wrócić do Anglii, gdzie zamieszkali w Porthleven w Kornwalii. Uczęszczał do Szkoły św. Edwarda w Oksfordzie.
W roku 1936 wstąpił do RAF-u i 16 listopada 1937 otrzymał awans na stopień podporucznikaThe London Gazette Nr 34457 z 23 listopada 1937, s.6., ucząc się pilotażu w 2 Szkole Lotniczej w bazie RAF-u w Scopwick w Lincolnshire. W chwili wybuchu II wojny światowej był pilotem bombowca w 83 Dywizjonie i latał na samolotach Handley Page Hampden. W lipcu 1940 otrzymał Distinguished Flying CrossThe London Gazette Nr 34892 z 9 lipca 1940, s.13.. W nocy z 24 na 25 sierpnia 1940 jego strzelcy pokładowi zameldowali prawdopodobne zestrzelenie samolotu Dornier Do 17 nad LorientemThose Other Eagles, Shores, 2004, s.210..