W 1946 Agencja Żydowska przedstawiła plan budowy jedenastu osiedli na pustyni Negew. Celem było rozszerzenie granic przyszłego państwa żydowskiego, a jednocześnie budowa osiedli spełniających pierwszą linię obrony w przypadku wrogiej napaści. W dniu 6 października nastąpiło ponowne założenie kibucu Kefar Darom. Równocześnie z nim założono kibuce Be’eri i Tekuma. Kefar Darom było położone przy ważnej strategicznie nadbrzeżnej drodze. Podczas wojny domowej w Palestynie (1947–1948) i Wojny o niepodległość (1948–1949) kibuc był kilkakrotnie atakowany przez Arabów. Doszło wówczas do bitwy o Kefar Darom. Wszystkie arabskie ataki zakończyły się niepowodzeniem, jednak przedłużające się oblężenie doprowadziło do ewakuacji obrońców kibucu w dniu 8 lipca 1948. Po wojnie obszar Strefy Gazy znalazł się pod okupację Egiptu.

Po Wojnie sześciodniowej w 1967 tereny Strefy Gazy znalazły się pod okupacją izraelską. Za namową premiera Goldy Meir w październiku 1970 grupa żydowskich religijnych osadników z ruchu Bene Akiwa ponownie założyła w tym miejscu osadę. Była to osada rolnicza, przy której znajdowała się niewielka baza wojskowa Sił Obronnych Izraela, strzegących jej bezpieczeństwa.