Reprezentował Polskę na mistrzostwach świata w 1954 zajmując 10. miejsce w zjeździe, 10. miejsce w kombinacji alpejskiej, 27. w slalomie gigancie i 34. w slalomie specjalnym. W mistrzostwach świata w 1958 wystartował tylko w kombinacji alpejskiej zajmując 20. miejsce.
Zdobywca siedmiu medali w Akademickich Mistrzostwach Świata: złotego w zjeździe i kombinacji w roku 1953 srebrnego w zjeździe w latach 1951 i 1956, slalomie gigancie w 1951 oraz w slalomie specjalnym w 1956 brązowego w kombinacji w roku 1951
Zwycięzca Memoriału B. Czecha i H. Marusarzówny w roku 1953 w zjeździe.
W 1956 roku uległ wypadkowi drogowemu – jadąc na motocyklu zaczepił nogą o oś nieoświetlonej stojącej na szosie furmanki. Miał nogę unieruchomioną w gipsie przez 7 miesięcy. W 1961 zakończył uprawianie sportu wyczynowego i poświęcił się pracy trenersko-szkoleniowej. W latach 1961–1971 był trenerem kadry narodowej. Od roku 1970 był członkiem komisji zjazdów FIS i delegatem technicznym.
Życie prywatne Syn Stanisława i Karoliny z domu Krzeptowskiej; Żona – Krystyna;